Öğretmen Ve Öğrenci Yetmiş Yıl Sonra Aynı Huzurevinde Kaderin Ağlarını Ördü

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İstanbul’un Etiler semtinde yer alan bir huzurevinde, sıradışı bir tesadüf, yetmiş yıllık bir ayrılığın ardından eski bir öğretmen ile öğrencisini yeniden bir araya getirdi. Bu dokunaklı buluşma, yılların ve mesafelerin ötesinde, iki hayatın beklenmedik bir şekilde aynı çatı altında kesişmesinin, ilham verici bir öyküsü oldu.

Matematik öğretmeni Münevver Atayurt, Balıkesir Eğitim Enstitüsü’nden mezun olduktan sonra Türkiye’nin çeşitli illerinde, Ankara’dan Tekirdağ’a, Afyon’dan İstanbul’a uzanan uzun ve başarılı bir meslek hayatı sürdürdü. Binlerce öğrenci yetiştirdiği ve 1983 yılında noktaladığı öğretmenlik kariyerinin ardından, 2019 yılında İstanbul Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü’ne bağlı Etiler Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi’ne yerleşti.

Atayurt’un 1950’li yıllarda Tekirdağ’da görev yaptığı ortaokulda matematik derslerine girdiği Cafer Özalp ise inşaat mühendisliği alanında başarılı bir kariyere imza attı. Çalışma hayatının tamamlanmasının ardından Özalp, eşiyle birlikte 2012 yılında, kendisinden habersiz, eski öğretmeninin ikamet ettiği huzurevine taşındı. İki kaderin yolları, uzun yıllar boyunca hiç kesişmeden, aynı binanın koridorlarında ayrı ayrı devam etti.

Öğretmen ve öğrencisinin bu mucizevi birleşimi, doğrudan huzurevinde bir karşılaşmayla değil, 2020 yılında düzenlenen Tekirdağ Mezunlar Cemiyeti’nin geleneksel buluşmasında gerçekleşti. Bu etkinliğe katılan Münevver Atayurt, toplantıda karşısında tanıdık bir yüzle karşılaşınca geçmişin izlerini sürmeye başladı. Aynı masada oturan Atayurt ve Özalp, kısa sürede 1950’li yılların Tekirdağ Ortaokulu’ndan birbirlerini tanıdıklarını fark ederek, aradan geçen yetmiş yılın ardından kopan öğretmen-öğrenci bağını yeniden kurdular.

Bu duygu yüklü buluşma sırasında, Atayurt ve Özalp, halihazırda aynı huzurevinde yaşadıklarını şaşkınlıkla öğrendiler. Artık huzurevindeki yaşamlarını, birlikte katıldıkları İngilizce derslerinde bilgilerini tazeleyerek sürdürüyorlar, zaman zaman kahve eşliğinde bir araya gelip geçmiş anılarını yâd ediyor ve yılların eskitemediği bağlarını samimi sohbetlerle güçlendiriyorlar.

Deneyimli matematik öğretmeni Münevver Atayurt, Anadolu Ajansı muhabirine yaptığı açıklamada, 34 yıl süren öğretmenlik serüveninin ardından huzurevine yerleştiğini belirtti. Öğrencisi Cafer Özalp ile karşılaşmasının detaylarını aktaran Atayurt, yaşadığı anları şu sözlerle ifade etti: “Cafer’in eşiyle huzurevinde karşılıklı, salonda jimnastik yapıyorduk ama kendisini tanımıyordum. Ben orada Cafer’in eşini gördüm. Ona, ‘Benim kaldığım huzurevinde sana benzeyen biri var.’ dedim. ‘Benim o’ dedi, ben de öylelikle Cafer’i buldum. Meğer, birlikte huzurevinde yaşıyormuşuz.” Öğrencisini yıllar sonra aynı çatı altında bulmanın tarif edilemez bir mutluluk olduğunu vurgulayan Atayurt, “Onu görünce çok mutlu oldum. Onu huzurevinde tanıyamadım. Tekirdağ’da tanıdım ama burada dostluğumuz devam etti. Tekirdağ’da 8 yıl öğretmenlik yaptım. Cafer, sarı, saz gibi bir çocuktu, hep duvar dibinde otururdu. Çok iyi öğrenciydi. Spora giderlerdi, yüzerlerdi, çok çalışkan, başarılı bir öğrenciydi. Sapsarı bir oğlan olarak onu tanıyorum. 70 yıl sonra onunla aynı huzurevinde yaşadığımı öğrenince çok sevindim, kendi çocuğumu bulmuş gibi oldum. Cafer’den haber alıyordum ama yüz yüze gelmemiz buraya kısmetmiş. Burada onunla yaşamak çok iyi bir duygu, ona güveniyorum, ‘Oğlum’ diyorum başka da bir şey demiyorum. Anılarımızı yâd ediyoruz. Cafer, burada bana güvence, en yakınım o. Öğretmen öğrenci ilişkimiz burada dostluğa dönüştü.” şeklinde konuştu. Atayurt, çoğu öğrencisinin hâlen kendisini huzurevinde sık sık ziyaret ettiğini de ekledi ve öğrencilerinin kendisini “Kırmızı dudaklı, kırmızı yanaklı, kırmızı tırnaklı öğretmenim” diye hatırladığını söyledi.

Emekli inşaat mühendisi Cafer Özalp de öğretmeni Münevver Atayurt ile Tekirdağ’daki ortaokul yıllarından sonra, mezuniyet yemeğine kadar hiç görüşmediklerini dile getirdi. Tekirdağ’daki buluşmada yaşanan tesadüfi tanışmayı anlatan Özalp, “Tekirdağ’daki buluşmaya gittik eşimle o gün hocam bir grupla geldi. ‘Bu kadını bir yerden tanıyorum.’ dedim, o da bizi bir yerden tanımaya çalışıyor o an. Sonra diyorlar ki ‘Etiler’de huzurevinde kalıyor.’ 70 yıl sonra birbirimizi tekrardan görmek nasip oldu. Sonrasında elimiz elimizden ayrılmadı. Bundan sonra da inşallah uzun yıllar birlikte laflarız. Hocamı gördüğümde, birden bire hocamla sanki çok eskiden beri berabermişiz gibi bir hisse kapıldım.” ifadelerini kullandı. Öğretmeninin matematiği sevdirdiğini vurgulayan Özalp, önceki öğretmenlerinin sert tavırları nedeniyle derse girmekten çekindiklerini, genç bir kadın öğretmenin matematik derslerine girmesiyle rahatladıklarını belirtti. Özalp, “Matematiği bize hocamız sevdirdi. Hem lise hem üniversite hayatımda anlattığı matematikten çok istifade ettim. Huzurevinde de birlikte vakit geçiriyoruz, sohbet ediyoruz, hocamın sağlığıyla da ilgileniyorum. Hocam herkese beni ‘Bu benim talebem’ diye tanıtıyor. Ben onu çınar ağacına benzetirim.” diyerek öğretmenine olan derin saygısını ifade etti.

Etiler Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürü Kerem Kaymaz da Atayurt ve Özalp’in, mezunlar yemeğinde tanıştıkları günden bu yana yakın bir ilişki kurduklarını vurguladı. Kaymaz, “O gün bugündür daha sıkı bir ilişki içerisinde burada hayatlarını sürdürüyorlar. Öğretmen öğrenci ilişkisiyle birlikte arkadaş, dostluk ilişkisi de geliştiriyorlar.” açıklamasında bulundu. Huzurevinde toplam 93 emekli öğretmenin bulunduğunu belirten Kaymaz, kurumdaki öğretmenlerin sadece misafir olmadığını, aynı zamanda kurumun kültürel omurgasını oluşturduğunu ifade etti. Kaymaz, “Malumunuz öğretmenlik mesleği, sabır, empati, anlayış gerektiren bir meslek. Bu özellikleriyle bizim kurum içerisindeki iletişimimize de çok büyük katkıda bulunuyorlar. El becerisi, iş eğitimi öğretmenlerimiz var, onlar burada sakinlerimizle birlikte atölye çalışması da yapıyor.” diyerek öğretmenlerin huzurevi ortamına sağladığı değerli katkılara dikkat çekti.